noosh
مست میخانه
۲۲ مرداد ۱۳۹۴
486351_10200097744179677_1177062617_n
دوش پیری
۲۳ مرداد ۱۳۹۴
نمایش همه

مستم و میخانه پرستم…

8 (3)

من، مستم..
من، مستم و میخانه پرستم…راهم منمایید،
پایم بگشایید!
وین جام جگرسوز مگیرید ز دستم!
می، لاله و باغم..می، شمع و چراغم
8 (3)

می، همدم من،..هم‌نفسم، عطر دماغم…
خوشرنگ،خوش آهنگ..لغزیده به جامم…
از تلخی طعم وی، اندیشه مدارید،
گواراست به کامم!در ساحل این آتش
من غرق گناهم
همراه شما نیستم، ای مردم بُتگر!
کاردکی جدید (113)
من نامه سیاهم…
فریادرسا!
در شب گسترده پر و بال،
از آتش اهریمن بدخو، به امان دار
هم ساغر پر می
هم تاک کهنسال…
کان تاک زرافشان دهدم خوشه ی شیرین
وین ساغر لبریز،
اندوه زداید ز دلم با میِ دیرین..
با آن که در میکده را باز ببستند،
با آن که سبوی می ما را بشکستند،
با محتسب شهر بگویید که: هشدار!
هشدار!
که من مست میِ هر شبه هستم…

“سیاوش کسرایی”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *