طلوع افتاب  پرویز1391 (27)
مهربانی را بیاموزیم .
۱۶ مرداد ۱۳۹۴
00 (4)
گر نروم نیستم
۱۷ مرداد ۱۳۹۴
نمایش همه

دستهایی به هم پیوسته

9232_(485x718)

در فرو بسته ترین دشواری
در گرانبارترین نومیدی،
بارها بر سر خود بانگ زدم:
“هیچت ار نیست مخور خون جگر، دست که هست!”
بیستون را یاد آر، دستهایت را بسپار به کار
کوه را چون پَرِ کاه از سر راه بردار!
وَه چه نیروی شگفت انگیزیست
دستهایی که به هم پیوسته ست…!

9232_(485x718)

آنچه آتش به دلم می زند،
اینک، هردم سرنوشت بشرست،

داده با تلخی غمهای دگر دست به هم!

بار این درد و دریغ است که ما،

تیرهامان به هدف نیک رسیدست،ولی

دست هامان، نرسیدست به هم!!!

فریدون مشیری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *