بیچاره آدم
۲۶ تیر ۱۳۹۲
عشوه طبیعت
۲۶ تیر ۱۳۹۲

آینجا درختی دارم برگریز چون پائیز
کز شبان ستاره‌ها را می‌گرید
و از روزان خورشید را
چکه چکه ابری از برگ می‌بارد
تا کی درخت دل سَبُک کُنَد
و به خواب رَوَد در امتدادی از زمستان ***
مرا باد در این کوچه با برگ‌هایم می‌چرخانَد
کولی‌وار دور زمین می‌گردانَد
با حنجره‌ای که شبانه‌ترین شب‌ها را می‌خواند

derakht

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *